Przepisy na dania z cukinii czy kabaczka?

Dynia, kabaczek, patison, cukinia - leżą blisko siebie...

Kabaczek jest odmianą dyni zwyczajnej, pochodzi z Ameryki Północnej - odmianę wyselekcjonowano we Włoszech i stąd pierwotna nazwa "cukinia" od włoskiego zucchina. Na południowym wschodzie Polski popularność zdobyła nazwa kabaczek. Jednak tak naprawdę kabaczek i cukinia są tym samym warzywem, a różnią się od siebie jedynie stadium rozwoju, odmianą np.: Acceste, Greta, Storr's Green, Courges, Zuchino, Astra itd. Możemy ją jeść na surowo, przyrządzać leczo i piec ciasta - mistrzom wychodzą obłędne!. Dziś ze względu na walory smakowe i odżywcze cukinia znajduje się na liście najpopularniejszych warzyw uprawianych w naszym kraju i moim warzywniaku, zatem musiałem zmierzyć się z tematem. Warzyw mam bardzo dużo i to najlepszych - bio, bez żadnych dodatków chemicznych czy do gleby, czy ochrony! ;)

Cukinia, kabaczek i patison różnią się głównie kształtem i kolorem – dojrzała dynia jest żółta/pomarańczowa i okrągła, cukinia zielona i z jednego końca zwężona, a seledynowy lub jasnożółty kabaczek przypomina kulebiak; patison ma kształt dysku z karbowaniami na obrzeżu. Przyrządza się je podobnie, kabaczki dzięki wysokiej zawartości celulozy ułatwiają trawienie, zapobiegają otyłości i gromadzeniu się cholesterolu. W prawie 90 procentach warzywo składa się z wody, dlatego jest niskokaloryczna (15 kcal w 100 g) i doskonałe dla osób na diecie oraz tych o delikatnym żołądku (jest lekkostrawna). Posiada również właściwości odkwaszające, pomaga więc cierpiącym z powodu zgagi czy refluksu. Jest też warzywem „bezpiecznym”, wolnym od metali ciężkich, których nie absorbuje w tak dużym stopniu, jak niektóre inne rośliny.

Co jeść razem a co oddzielnie by sobie pomóc?

Jedzenie dla zdrowia - łączenie składników diety.

Żurawina i jabłka

Żurawina należy do grona najzdrowszych owoców. Badania wykazały, że owoce żurawiny pomagają m.in. w zapobieganiu chorobie wrzodowej, chorobom przyzębia, chorobom układu krążenia, chorobom nowotworowym, a także infekcjom dróg moczowych. Jabłka, które cechują się wysoką zawartością błonnika pokarmowego i związków fitochemicznych, pomagają hamować wzrost komórek nowotworowych oraz zwiększają działanie leków chemioterapeutycznych.

Pomidory z awokado

Pomidory z awokado, to nie tylko pyszne, ale również bardzo zdrowe połączenie. A dlaczego? Jak się okazało awokado zwiększa nawet trzykrotnie wchłanianie beta-karotenu oraz prawie pięciokrotnie zwiększa jego przekształcenie w witaminę A.

Pomidory i brokuły

Połączenie tych dwóch warzyw jest korzystne, ponieważ pomidory są bogate w likopen, przeciwutleniacz, który neutralizuje wolne rodniki uszkadzające DNA, podczas gdy związki zawarte w brokułach pomagają usunąć wolne rodniki z organizmu. Według profesora Nauk o Żywności i Żywieniu Człowieka Johna Erdman W. Jr. z Uniwersytetu Illinois w Urbana, pomidory i brokuły spożywane oddzielnie wykazują znaczny potencjał antynowotworowy, ale ich jednoczesna konsumpcja sprawia, że efekt ten jest zmaksymalizowany.

Ratatouille - warzywa kruche i zdrowe

Klasyczna kuchnia francuska ratatouille - czyli ratatuj po polsku ;)

Kuchnia francuska

Ratatouille tradycyjne prowansalskie danie, zapewne kilka razy jedliście takie lub podobne nie zawsze znając kraj pochodzenia ;-) - Proste do przygotowania warzywne, bardzo kolorowe i lekkie, wywodzi się z Nicei, choć podobne wariacje na temat duszonych warzyw znajdziemy w wielu krajach basenu Morza Śródziemnego. Przyrządzane jest ze składników, o które łatwo w sezonie: papryki, cukinii, bakłażana i cebuli oraz nieodzownych ziół. Może służyć jako samodzielne danie jednogarnkowe lub jako dodatek do mięsa czy ryb. To co odróżnia ratatouille od leczo, to brak mięsnych dodatków i co czyni je daniem godnym polecenia dla wegetarian.

Przepis Kurta Schellera

Prowansalskie ratatouille - składniki dla 4 osób+:
3 bakłażany
3 cukinie
2 cebule
6 pomidorów lub pasta pomidorowa według Kurta
3 różnokolorowe papryki
3 ząbki czosnku
oliwa dobrej jakości
zioła prowansalskie
szczypta kminu rzymskiego
tymianek świeży lub suszony
pieprz i sól

Kolejność smażenia według Kurta: oliwa, cebula, czosnek, papryka, cukinia, przecier, przyprawy, następnie krótkie duszenie pod przykryciem. Ja robię odrobinę inaczej:

Carpaccio z Cukinią

Składniki: 4 porcje
4 młode cukinie
4 cebulki dymki
50 g parmezanu
oliwa z oliwek
sok z cytryny
1 filiżanka orzechów arachidowych
szczypiorek
sól
pieprz

Przygotowanie potrawy: 15 min.
Cukinie umyć i pokroić w bardzo cienkie plastry. Ułożyć na talerzu. Cebulę pokroić na ćwiartki, położyć na cukinii. Posypać solą, pieprzem, skropić sokiem z cytryny i oliwą. Odstawić do lodówki. Schłodzone, przed podaniem posypać szczypiorkiem, orzechami i startym parmezanem.

Sola z Cukinią

Składniki: 3-4 porcje
4 filety soli
4 duże krewetki
2 małe cukinie
6 łyżek oliwy z oliwek
1 łyżka masła
1 cebula
1/2 pęczka pietruszki
2 łyżki pokrojonych kaparów
250 g małych pomidorów
2 goździki
sól
pieprz

Opis przygotowania potrawy:
Krewetki i filety dusić na oliwie 5 minut. Doprawić solą i pieprzem. Przygotować sos: cebulę i pomidory pokroić, wrzucić na oliwę na oddzielnej patelni. Dodać posiekaną pietruszkę, kapary, wrzucić goździki i masło. Cukinię umyć, pokroić w cienkie poprzeczne paski. Włożyć na 3 minuty na patelnię z odrobiną oliwy. Na talerzu ułożyć sos, krewetki z filetami, a obok cukinię. Podawać.

Kurczak faszerowany Cukinią

Składniki: 5-6 porcji
1 cały kurczak
250 g cukinii
25 g masła
sok z limonki
olej

FARSZ:
90 g cukinii 90 g półtłustego sera
starta skórka z limonki
2 łyżki tartej bułki
sól
pieprz

Przygotowanie potrawy:
Przygotować farsz: końcówki cukinii odkroić, a samą cukinię zetrzeć, wymieszać z serem, skórką z limonki, tartą bułką, solą i pieprzem. Skórę kurczaka ostrożnie oddzielić od mięsa, tworząc jak największą kieszonkę. Wypełnić ją farszem. Kurczaka umieścić w brytfance i wysmarować go olejem. Piec przez 20 minut w 190 st. Końcówki cukinii odkroić i pokroić w cienkie plasterki. Usmażyć je na maśle z dodatkiem soku z limonki. Kurczaka podawać na ciepło wraz z usmażonymi plasterkami cukinii.

Cukinia z Boczkiem

Boczek ze zdrowymi warzywami

Taki zestaw niweluje zły cholesterol.

Składniki: 3-4 porcje
2 średnie cukinie
500 g wędzonego boczku
1 papryka
1 cebula
150 g kukurydzy
1 szklanka kwaśnej śmietany
1 łyżka rozmarynu
sól
pieprz
oliwa z oliwek

Przygotowanie potrawy:
Boczek pokroić w kostkę, usmażyć.

Cukinię pokroić w krążki i dodać do boczku wraz z posiekaną cebulą. Po 3 minutach dodać paprykę, rozmaryn i kukurydzę. Po chwili dodać śmietanę i dusić.

Cukinia

Cukinia należy do rodziny dyniowatych,
ale nie płoży się ani nie wspina, ma pokrój krzaczasty. Jest dość łatwa w uprawie, ale wymaga dużej ilości wody i składników pokarmowych. Owoce cukinii są nibyjagodami i, co może być zaskakujące, zbiera się je niedojrzałe. W Polsce dostępna jest tylko jedna odmiana tego warzywa, mająca wydłużoną postać o zielonym kolorze i często białe cętki. W innych krajach popularne są też inne odmiany cukinii o kulistych kształtach i żółtej barwie. Rosnące w Polsce cukinie najlepiej zbierać gdy osiągają długość 10-20 cm. Ich skórka jest wówczas jeszcze delikatna a miąższ miękki i gąbczasty.




Każdy, kto stosuje dietę odchudzającą, powinien pamiętać o cukinii,
bowiem, ma wyjątkowo niską wartość energetyczną – zaledwie 15 kcal na 100g. I zawiera przy tym mnóstwo witamin (C, A, K i wit. z grupy B) i składników mineralnych (przede wszystkim magnez, potas i żelazo). Ma także pozytywny wpływ na układ krążeniowy i pokarmowy, łagodząc objawy nadkwaśności. Zalecana jest dla osób o wrażliwym układzie pokarmowym. Zawarte w cukinii związki zasadowe działają odkwaszająco i wpływają korzystnie na proces trawienia. A to jeszcze nie wszystkie zalety tego warzywa, bowiem w jego owocach nie odkładają się metale ciężkie.

Jak kupować i przechowywać?
W sprzedaży cukinie są dostępne przez cały rok. Przy wyborze należy kierować się wyglądem zewnętrznym. Niezależnie od wielkości kupowany owoc musi być twardy, skórka napięta, a kolor intensywny: zielony, jasnozielony, żółty, srebrzysty, pomarańczowy lub pasiasty (w zależności od odmiany). Cukinia żółta jest bardziej chrupka od odmian zielonych. Świeże warzywo możemy bez problemu kupić o każdej porze roku. Na rynku można też spotkać cukinię kiszoną oraz marynowaną.

Można ją przechowywać w lodówce maksymalnie tydzień, jednak zaleca się spożytkowanie jej jak najszybciej. W całości nie nadaje się do zamrażania, gdyż po odmrożeniu staje się zbyt miękka i wodnista, można jedynie zamrażać ją w formie pociętych paseczków.

Jak przygotowywać?
Najsmaczniejsza jest młoda, długości 15–25 cm, z cienką, delikatną skórką i miąższem z ledwo widocznymi (nie wykształconymi jeszcze) gniazdami nasiennymi. Takie warzywo można dodawać do potraw ze skórką. Wyrośnięte, starsze lepiej obrać.

Jeśli nie trzeba jej obierać, to i tak warto usunąć z jej wnętrza pestkowy środek. Najpopularniejsza forma podania cukinii to zapiekanka z warzywnym farszem. Można ją także pokroić w plastry i dusić, podając potem jako danie na gorąco. Połówki cukinii można z powodzeniem nadziewać także mięsem i serem. Cukinia jest świetna jako dodatek do placków – placki smażone z cukinii są o wiele delikatniejsze i smaczniejsze od ziemniaczanych. Młode warzywa można dodawać do surówek, dusić, nadają się na konfitury i marynaty. Szerokie zastosowanie cukinii wynika z faktu, iż sama w sobie nie ma smaku, który mógłby zagłuszać smak innych warzyw.

Zielone bulwy, o których mówimy w przypadku cukinii, to oczywiście owoce cukinii, jednak cukinia jest jednym z niewielu warzyw, którego kwiaty również są jadalne. Faszerowane lub panierowane i smażone na głębokim tłuszczu, są nie tylko smaczne, ale też pięknie wyglądają na stole.