Pokazywanie postów oznaczonych etykietą boczek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą boczek. Pokaż wszystkie posty

piątek, 1 maja 2015

Dania jednogarnkowe

Receptury na popularne dania jednogarnkowe!


Dania jednogarnkowe czyli pulpety, dania z ryżem i kaszami, gulasze, strogonowy, zupy na bogato, makarony i bigosy - królestwo smaku! Przepisy polskie, francuskie, hiszpańskie, irlandzkie, arabskie. Najlepsze z najsmaczniejszych :-) Proste, zdrowe, bogate w smaki i aromaty - mądrość narodów.



Forszmak - potrawka z wieprzowiny z ziemniakami


Klasyczne danie polskie wywodzące się z kuchni kresowej


Składniki na forszmak:
0,5 kg polędwicy wieprzowej
bulion (ok. 500 ml)
200 g szynki wędzonej
ok. 200 g boczku wędzonego
2–3 ogórki kiszone
1 duża cebula i 1 ząbek czosnku
kilka ziemniaków (ok. 10)
koncentrat pomidorowy
100 g sera żółtego wędzonego
natka pietruszki i ok. 1/2 szklanki śmietany
olej, mąka, sól, pieprz do smaku

Przygotowanie forszmaku:

Mięso pokroić na paseczki, przełożyć do miski i posypać pieprzem, solą i obtoczyć w mące.

Podobnie boczek i szynkę pokroić w paski.

Cebulę pokroić w piórka, czosnek drobno, ogórki też w paski. Ziemniaki obierać i zrobić z nich kostkę, wrzucić do garnka i podgotować w osolonej wodzie, ale tak, by były lekko twarde

Na oleju podsmażyć cebulę, gdy jest szklista, dodać czosnek, troszkę soli, wrzucić boczek, szynkę i zrumienić. Dołożyć mięso i razem smażyć! Na koniec ogórki, koncentrat i dolać bulion, wrzucić ziemniaki i gotować, aż sos będzie zredukowany i gęsty, a mięso miękkie. Na zakończenie wlać śmietanę, posypać natką pietruszki i startym na drobnych oczkach serem. Całość lekko podgrzać i gotowe!


wtorek, 20 stycznia 2015

Wieprzowina w kuchni

Przepisy kulinarne na kotlety i pieczyste wieprzowe: schab, karkówka, polędwica, golonka i szynka wieprzowa.


Wieprzowina - najpopularniejsze mięso z którym stykamy się na co dzień w sklepie i najłatwiejsze do przygotowania. Wieprzowina ogólne określenie mięsa pochodzącego ze świń, w wielu kulturach bardzo popularne, m.in. w kuchni polskiej i chińskiej, w innych - żydowskiej i muzułmańskiej - ze względu na nieczystość rytualną zakazane, co wynikało z zagrożeń jakie niosło spożycie tego mięsa w warunkach wysokich temperatur  krajów azjatyckich. Świnia domowa pochodzi od dzika (europejskiego i azjatyckiego); odmiany hodowane w Polsce wywodzą się od świń zwisłouchych, ostrouchych i długouchych, pochodzących w prostej linii właśnie od dzika europejskiego. Obecnie hodujemy lepsze, szlachetne odmiany z certyfikacją międzynarodową i unijną.


Obawy związane z tym mięsem dotyczą głównie jego kaloryczności jak również przemysłowego chowu trzody chlewnej. To zresztą problem nie dotyczący tylko wieprzowiny, ale w ogóle całej grupy mięsnych i nie mięsnych produktów spożywczych. Każdy inny produkt może być "zachemiowany", ważne zatem jest pochodzenie mięsa i sposób odżywania trzody. Warto szukać dobrych lokalnych produktów i producentów!


Podział półtuszy wieprzowej

1. głowa (ryj) 2. podgardle 3. słonina 4. karkówka 5. mostek 6. schab
7. biodrówka 8. polędwiczka 9. żeberka 10. boczek z żeberkami
11. łopatka wieprzowa 12. szynka 13. golonka 14. noga 15. ogon

Oprócz wymienionych elementów z uboju świni pozyskuje się liczne podroby, ale to inny temat!

Klasyfikacja półtusz wieprzowych

W zależności od procentowej zawartości mięsa w półtuszy została wprowadzona poubojowa klasyfikacja półtusz wieprzowych (S)EUROP dla półtusz o masie 60-120 kg:

Klasa S – o zawartości mięsa w tuszy 60% i więcej;
Klasa E – o zawartości mięsa w tuszy 55% i więcej, ale mniej niż 60%;
Klasa U – o zawartości mięsa w tuszy 50% i więcej, ale mniej niż 55%;
Klasa R – o zawartości mięsa w tuszy 45% i więcej, ale mniej niż 50%;
Klasa O – o zawartości mięsa w tuszy 40% i więcej, ale mniej niż 45%;
Klasa P – o zawartości mięsa w tuszy poniżej 40%.

Konieczność klasyfikacji półtusz obowiązuje producentów w obrębie Unii Europejskiej, a najwyższa klasa S może być wprowadzona przez rząd danego kraju, lecz nie musi (w Polsce obowiązuje).

Zdrowie a wieprzowina

Mięso czerwone jest doskonałym źródłem żelaza. To jedno z najlepszych źródeł tego pierwiastka w naszej diecie np. szpinak też ma dużo żelaza, natomiast jest on około 20 razy gorzej przyswajany przez organizm człowieka. Wieprzowina jest bogata w białko - wysokogatunkowe, pełnowartościowe, które regeneruje nasze tkanki, wpływa na odporność. W produktach roślinnych nie znajdziemy takiego białka. Ponadto wieprzowina jest najlepszym źródłem witaminy B1, która wpływa na pracę tarczycy, układ nerwowy i metabolizm. Uwaga, ważne by poza mięsem na swój talerz nakładać warzywa, np. cukinię, bakłażan czy cebulę. W ten sposób niwelujemy cholesterol, około połowy tłuszczu, który znajduje się w polędwiczce czy w szynce, to tłuszcz nienasycony, który pozytywnie wpływa na nasz organizm, a chude kawałki mięsa, są naprawdę chude :-) Powinniśmy pamiętać, że według dietetyków, do najzdrowszych mięs zalicza się mięso królicze, jagnięcinę, baraninę oraz wołowinę. Mięso wieprzowe jest na samym końcu, a zbyt częste spożywanie go może być groźne dla naszego zdrowia. Wiele jednak zależy od strefy klimatycznej, dodatków i przypraw, sposobu przyrządzania, częstotliwości spożywania a najważniejsze jakości mięsa!

UWAGA! Normy żywieniowe zalecają dostarczenie organizmowi 0,9-1 grama białka na kilogram masy ciała, a w tym 35 do 50% białka pochodzenia zwierzęcego. Mięso jest również źródłem witamin B6, B12 i PP, A i D oraz żelaza lepiej przyswajalnego przez organizm ludzki od tego znajdującego się w produktach roślinnych.

Jeśli chodzi o zawartość białka, wieprzowina chuda (schab, polędwiczka, mięśnie szynki) ma taką samą jego zawartość jak mięso kurczaka, a większą niż porównywalne mięso wołowe, cielęcina czy dziczyzna. Co ciekawe, chuda wieprzowina ma mniejszą zawartość tłuszczu i niższą kaloryczność niż wołowina. Podważa to powszechnie przyjęty pogląd, że wołowina jest bardziej wartościowym żywieniowo mięsem niż wieprzowina.

środa, 12 marca 2014

Spaghetti - przepisy na dobre makarony

Klasyka kuchni włoskiej: Spaghetti!


Spaghetti to we Włoszech tradycyjna przystawka (jednocześnie nazwa makaronu). Wbrew polskiej tradycji kulinarnej włoskie spaghetti są proste, zwykle zawierają do trzech składników podstawowych.

Typowe danie spaghetti składa się z porcji świeżo ugotowanego makaronu wymieszanego z odpowiednim sosem i posypanego serem (we Włoszech najczęściej parmezanem lub pecorino). Spaghetti składa się z długich (do ok. 80 cm), prostych i dość grubych nitek. Dobrze ugotowane spaghetti powinno być al dente (wł. na ząb), tzn. lekko twarde, ale nie surowe. Nadmierne rozgotowywanie spaghetti jest najczęstszym błędem przy jego sporządzaniu.

Do spaghetti sporządzane są różne sosy. Oto najpopularniejsze z nich:

- Carbonara


Sos pochodzi z regionu Rzymu. Wymyślili go alianccy żołnierze podczas II wojny światowej, którzy połączyli włoski makaron z dostępnymi sobie racjami wojskowymi. Carbonara sporządza się z boczku (najlepiej Pancetty), żółtek, parmezanu, sera owczego pecorino, oliwy, soli i pieprzu.

- Bolognese (wł. ragu di carne alla bolognese)

To sos mięsny pochodzący z włoskiego miasta Bolonia. Sporządza się go z wielu rodzajów mięs (tradycyjnie krojonych na bardzo drobne kawałeczki, obecnie się je miele, używa się wieprzowiny i wołowiny), kiełbas (tradycyjnie: mortadela), boczku, zestawu warzyw (z typowej tzw. włoszczyzny, czyli marchewki, selera i pietruszki), oliwy, pomidorów i czerwonego wina. Sekretem udanego sosu jest długie gotowanie: co najmniej przez dwie godziny, a najlepiej przez cztery.
Tradycyjnie sos boloński podaje się z makaronem tagliatelle (wstążki). Można go też używać do klusek, polenty i ziemniaków.

- Sos pleśniowy

Sos przygotowywany ze śmietany, sera pleśniowego (np. Rokpola), cebuli oraz przypraw. Należy na patelni w śmietanie rozpuścić około 250 gramów sera, dodać do tego zeszklonej cebuli i ewentualnie posolić i popieprzyć, chwilę podgrzewać. Po czym dodać do garnka z makaronem (najlepiej Penne) i wymieszać jedno z drugim. 






Spaghetti aglio, olio e peperoncino
Czosnek, chili, pietruszka.


Składniki:
400 g makaronu spaghetti
6 łyżek oliwy z oliwek
2 ząbki czosnku
1 papryczka chili
1 łyżka posiekanej natki pietruszki lub świeżej bazylii
sól i pieprz, do smaku

Czosnek obierz, pokrój w cienkie plasterki. Papryczkę umyj, osusz, usuń nasiona i pokrój w plasterki.

W dużym garnku zagotuj wodę. Posól, doprowadź do wrzenia. Do wrzątku dodaj makaron i gotuj al dente zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Odcedź.
W międzyczasie wlej na dużą patelnię oliwę. Dodaj pokrojony czosnek i papryczkę. Smaż 2-3 minuty, aż czosnek się delikatnie zezłoci. Dodaj odcedzony makaron, smaż z czosnkiem i papryczką ok. 2 minut mieszając, tak, aby oliwa pokryła kluski. Dopraw solą i pieprzem. Przed podaniem posyp pietruszką lub bazylią, wymieszaj. Podawaj gorące.

niedziela, 14 września 2008

Cukinia z Boczkiem

Boczek ze zdrowymi warzywami


Taki zestaw niweluje zły cholesterol.

Składniki: 3-4 porcje
2 średnie cukinie
500 g wędzonego boczku
1 papryka
1 cebula
150 g kukurydzy
1 szklanka kwaśnej śmietany
1 łyżka rozmarynu
sól
pieprz
oliwa z oliwek

Przygotowanie potrawy:
Boczek pokroić w kostkę, usmażyć.

Cukinię pokroić w krążki i dodać do boczku wraz z posiekaną cebulą. Po 3 minutach dodać paprykę, rozmaryn i kukurydzę. Po chwili dodać śmietanę i dusić.